ظهير خونجي از شاعران قرن ششم و هفتم هم در يك رباعي، اصل گل سرخ را از شهر خوي دانسته است:

گل را كه مبارك‌رخ و فرخنده‌پي اســــــت    هرجا كه بود زينت آنجا ز وي اســــــــت

گفتم: ز كدام شهري، اي من خاكــــــت    گفتا: نشنيده‌اي كه اصلم ز خوي است

{نزهة‌المجالس، ص 82، 619. در اين رباعي شايد ايهام ضعيفي هم با اشاره به يك روايت مذهبي باشد كه گل سرخ را از عرق پيامبر (ص) دانسته‌اند.}

نكته اينجاست كه امروز هم گل سرخ در خوي فراوان است. و حتي گونه‌هايي از آن در باغهاي شهر به صورت خودرو بن و ريشه دارد، و گل و گلاب خوي داراي امتياز خاصي است. ماه خرداد را هم كه موسم شكفتن گلهاست ”گله ماه“ مي‌نامند كه صورت پهلوي ”ماهِ گل“ است، و اين تعبير كهن نيز قدمت رواج بازار گل سرخ را نشان مي‌دهد.

منبع: تاريخ خوي (سير تحولات اجتماعي و فرهنگي شهرهاي ايران در طي قرون) - محمد امين رياحي - انتشارات طرح نو - چاپ دوم (با افزايش و پيرايش 1378) - ص 24